Gatunki paliwa

W celu wytworzenia mieszanki rozróżnia się następujące metody:
mieszanie i odparowanie: np. w gaźniku, strumień powietrza przepływa w sąsiedztwie rozpylacza, wytwarzając pewne podciśnienie, dzięki któremu ciekłe paliwo wydostaje się z rozpylacza i rozprasza sie w powietrzu zasysanym do cylindrów, wtryskiwanie; dawka ciekłego paliwa wskutek ciśnienia wytwarzanego przez urządzenie tłoczące wytryskuje z rozpylacza do cylindra lub rury ssącej i rozprasza się w powietrzu sprężanym w cylindrze lub dopiero zasysanym do cylindra, mieszanie; paliwo w stanie gazowym doprowadzone jest pod niewielkim nadciśnieniem do rozpylacza i wydobywając sie z niego rozprasza się w powietrzu zasysanym do cylindrów,
rozpylanie pomocą sprężonego powietrza; ciekle paliwo jest unoszone przez sprężone powietrze doprowadzane do rozpylacza, z którego wydobywa się już mieszanina paliwa z powietrzem.
Ze względu na właściwości rozróżnia sie następujące gatunki paliwa:
gazy palne — wysokosprężone lub ciekłe (płynne) ; w warunkach normalnych paliwo takie jest w stanie gazowym; mieszanka powstaje przez mieszanie gazu z powietrzem w tzw. mieszalniku; w silnikach trakcyjnych stosuje się gazy wysokosprężone, pobierane z butli oraz gazy generatorowe wytwarzane z węgla lub drewna w tzw. generatorach,
— paliwo lekkie, głównie różne gatunki benzyny czystej, benzyny z dodatkami przeciwstukowymi lub mieszanki benzyny z alkoholem lub benzolem; mieszanka powstaje przez mieszanie i odparowanie (w gaźniku) lub przez wtryskiwanie (dzięki zastosowaniu układu wtryskowego) do cylindra lub rury ssącej, [patrz też: pgd kraków, leaseplan aukcje, silnik wielopaliwowy ]
— lekkie oleje, głównie nafta — mieszanka powstaje przez mieszanie i odparowanie lub przez wtryskiwanie; do rozruchu silnika używana jest zwykle benzyna,
— oleje napędowe różne gatunki ciekłych węglowodorów, odznaczających się dość dużym ciężarem właściwym, stosowane w silnikach wysokoprężnych ; mieszanka powstaje przez wtryskiwanie dawki paliwa wprost do cylindra, Ze względu na przyjmowany umownie sposób, w jaki teoretycznie spala się mieszanka w cylindrze, rozróżnia się:
— obieg OTTO — spalanie w stałej objętości; charakterystyczny dla wolnobieżnych silników niskoprężnych, — obieg SABATHE — spalanie początkowo w stałej objętości, a następnie przy stałym ciśnieniu, charakterystyczny dla silników żarowych, szybkobieżnych silników wysokoprężnych oraz w przybliżeniu dla szybkobieżnych silników o zapłonie iskrowym; rzeczywiste obiegi pracy wszystkich silników tłokowych są w mniejszym lub większym stopniu zbliżone do obiegu SABATHE,
— obieg DIESEL — spalanie przy stałym ciśnieniu, charakterystyczny dla wolnobieżnych silników wysokoprężnych, w razie rozpylania paliwa za pomocą sprężonego powietrza. Z uwagi na stopień sprężania rozróżnia się silniki: — niskoprężne, o zapłonie iskrowym lub żarowym; teoretycznie Obieg OTTO (lub SABATHE); stopień sprężania w granicach 6 . . . 1 1 ; niektóre niskoprężne silniki wyczynowe mają stopień sprężania dochodzący do 16, wysokoprężne, silniki o zapłonie samoczynnym; teoretycznie obieg DIESEL (lub SABATHE); stopień sprężania w granicach 12 . . . 22 ; ze względu na budowę komór spalania rozróżnia się przy tym silniki: z wtryskiem bezpośrednim, z komorami wirowymi, z komorami wstępnymi oraz z zasobnikami powietrza.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.