Kinematyka układu korbowego

Układ korbowy składa się ze złożenia tłokowego (tłok, pierścienie tłokowe i sworzeń tłokowy), korbowodu i wału korbowego. Zadaniem układu korbowego jest zamiana ruchu posuwisto-zwrotnego tłoka na ruch obrotowy wału korbowego.
Układ korbowy samochodowego silnika spalinowego może być wykonany jako:
symetryczny (prosty) — oś cylindra przecina oś wału korbowego; układ najczęściej stosowany, — asymetryczny — oś cylindra nie przecina osi wału korbowego; przesuniecie osi cylindra (zazwyczaj w kierunku zgodnym z kierunkiem obrotu wału korbowego) nie przekracza skoku tłoka i powoduje bardziej równomierne rozłożenie nacisków bocznych tłoka na ścianki cylindra, co sprzyja bardziej równomiernemu ich zużywaniu się,
— z korbowodem doczepnym dwa (lub więcej) korbowody współpracują z jednym wykorbieniem walu korbowego; korbowód doczepny połączony jest przegubem z tłokami przeciwbieżnymi z tłokami podwójnymi
Ze względu na liczbę tłoków w cylindrze rozróżnia się silniki:
— z jednym tłokiem, [patrz też: taśmy transportujące, obsługa transportowa szkoleń mazowieckie, Akcesoria samochodowe a eksploatacja pojazdu ]
— z dworna tłokami przeciwbieżnymi, — z dwoma tłokami współbieżnymi, — z tłokami podwójnymi.
Analiza kinematyczna układu korbowego objaśnia prawa rządzące ruchem tłoka. Jeżeli prędkość kątowa wału korbowego jest stała, kąty jego obrotu są wprost proporcjonalne do czasu: t — x/6n = z [sek], gdzie: n — prędkość obrotowa wału korbowego [obr/min], z • tt/30 prędkość kątowa wału korbowego [l/sek] oraz — kąt obrotu wału korbowego Wszystkie wielkości kinematyczne można więc wyrażać w funkcji kąta obrotu wału korbowego.
Podstawowymi wielkościami charakterystycznymi symetrycznego układu korbowego są: skok tłoka (S), rowny dwom promieniom wykorbienia wału korbowego (S 2r), oraz długość korbowodu (L). Rozpatrując kinematycznie układ korbowy przyjmuje się zwykle środek układu współrzędnych w osi sworznia tłokowego (pkt A na rys. 35-3), gdy tłok wykonuje zwrot zewnętrzny (ZZ — pkt A), przy czym oś x-ów układu pokrywa się z osią cylindra, a jej zwrot dodatni skierowany jest do osi wału korbowego.
Prędkość ma wartość dodatnią, kiedy jej wektor skierowany jest ku osi walu korbowego. Podczas wykonywania zwrotów przez tłok jego prędkość jest równa zeru (zmiana kierunku ruchu). Z uwagi na składową prędkości drugiego rzędu, uwzględniającą wpływ skończonej długości korbowodu, tłok osiąga prędkość maksymalną nie w połowie swej drogi, ale bliżej zwrotu zewnętrznego (ZZ). Kąt obrotu wału korbowego odpowiadający maksymalnej prędkości tłoka (acmax) jest tym mniejszy niż 900, im większy jest wskaźnik ż. Prędkość tłoka osiąga maksimum, kiedy: dc/dr r • o (cosz+ R cos 21) O. Dokładne wyznaczenie kąta max jest kłopotliwe. W praktyce przyjmuje się więc w przybliżeniu, że prędkość tłoka osiąga maksimum w chwili, w której promień wykorbienia ustawia sie prostopadle względem osi korbowodu

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: Akcesoria samochodowe a eksploatacja pojazdu obsługa transportowa szkoleń mazowieckie taśmy transportujące