Komory spalania silników o zapłonie iskrowym

Prawidłowy przebieg spalania zapewnia się przez umieszczenie świecy zapłonowej w pobliżu najgorętszego obszaru komory, czyli w sąsiedztwie zaworu wydechowego, oraz opracowuje się szczegóły konstrukcji kształtujące przepływ mieszanki podczas jej zasysania i sprężania w taki sposób, aby najkorzystniejsze zawirowania mieszanki występowały w najczęściej wykorzystywanym zakresie prędkości biegu silnika. Cześć komory najbardziej odległą od źródła zapłonu wykonuje się przeważnie jako wąską szczelinę. Mieszanka w nie zawarta jest wówczas intensywnie chłodzona i nie wykazuje skłonności do spalania detonacyjnego. Odmiany komór spalania. Wśród komór spalania spotykanych w silnikach o zapłonie iskrowym można wyróżnić następujące odmiany podstawowe: komora dolnozaworowa typu RICARDO — dziś już praktycznie nie stosowana, komora wanienkowa o zaworach równoległych do osi cylindra lub nachylonych do niej pod kątem do 300; komory takie spotyka się obecnie już dość rzad ko, ponieważ ich kształt ogranicza stopień sprężania do około 6,5. . .7,o, komora wirowa, stosowana w wielu wykonaniach; cechą charakterystyczną jej jest, że znaczna cześć komory mieści się w zagłębieniu głowicy, zwykle pod zaworami lub tylko pod zaworem wydechowym, nad denkiem tłoka; pomiędzy pozostałą częścią denka tłoka a głowica istnieje niewielka szczelina o wysokości paru milimetrów; pod koniec suwu sprężania mieszanka wypychana ze zwężającej się szczeliny przepływa do właściwej komory spalania; ulega ona przy tym silnemu zawirowaniu ułatwiającemu odparowanie paliwa i przyspieszającemu przebieg spalania; komory tego typu spotyka sie jeszcze w umiarkowanie obciążonych cieplnie silnikach samochodów ciężarowych (np. silnik S-47 samochodu STAR-25),
— komora klinowa jest w zasadzie unowocześnioną wersją komory wirowej, opracowaną w celu uproszczenia Obróbki i usztywnienia dolnej płyty głowicy ; zasadnicza cześć komory ma kształt klinowego odcinka walca kołowego; niewielka część objętości komory przypada na szczelinę o małej wysokości pomiędzy denkiem tłoka i płaską (najczęściej) dolną płytą głowicy; zawirowanie mieszanki i jej! spalanie — podobne jak w komorze wirowej,
— komora półkulista (lub stożkowa) odznacza się najmniejszym stosunkiem powierzchni do objętości; niezbędne zawirowanie mieszanki zapewnia odpowiednio uwypuklone denko tłoka; komory tego typu spotyka sie prawie wyłącznie w silnikach wyczynowych. [hasła pokrewne: maszyny pakujące, pionowa maszyna pakująca, transport chorych ]
Właściwy dobór kształtu komory spalania jest trudny, przy czym konieczne są długotrwałe i kosztowne badania laboratoryjne, celem ulepszania kształtu komory spalania jest, aby dla paliwa o danej liczbie oktanowej uzyskać maksimum średniego ciśnienia indykowanego oraz obniżyć do minimum zużycie paliwa przez silnik, osiągając jednocześnie żądaną szybkobieżność silnika.

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: maszyny pakujące pionowa maszyna pakująca transport chorych