Mieszanka i jej powstawanie

Mieszanka palna, lub krótko mieszanka, jest to mieszanina powietrza i par oraz drobnych kropel ciekłego paliwa lub gazu palnego.
Mieszanka robocza stanowi rzeczywisty ładunek cylindra i składa się z mieszanki palnej oraz z pozostałości spalin z poprzedniego przebiegu pracy.
Mieszanka palna może być wytwarzana przez: gaźnik, w wyniku rozpylenia i częściowego odparowania ciekłego paliwa wypływającego z rozpylaczy gaźnika,
— mieszalnik, w wyniku mieszania gazu palnego z powietrzem,
— urządzenie wtryskowe, w wyniku rozpylania ciekłego paliwa tłoczonego pod ciśnieniem, w rurze ssącej lub cylindrze silnika.
Poniżej podano typowe zakresy zasłosowania różnych systemów zasilania.
Skład mieszanki palnej jest to pojęcie wieloznaczne, przy czym najczęściej określa ono stosunek ciężarowy paliwa ciekłego do powietrza w mieszance lub stosunek objętościowy paliwa gazowego do powietrza w mieszance, W rozważaniach o spalaniu skład mieszanki charakteryzuje zwykle udziały ciężarowe lub objętościowe poszczególnych palnych i niepalnych składników paliwa oraz tlenu i innych składników powietrza.
Współczynnik składu mieszanki, nazywany niekiedy współczynnikiem nadmiaru powietrza, oznaczany zwykle symbolem lub ż, jest to stosunek ilości powietrza rzeczywiście zawartego w mieszance (Gp) do ilości minimalnej, teoretycznie potrzebnej do całkowitego spalenia paliwa zawartego w mieszance (Gr) = Gp/Gt == Gł/Lo • Gpal, gdzie: Gpal — ilość paliwa zawarta w rozpatrywanej ilości mieszanki (kG] oraz LO — teoretyczna minimalna ilość powietrza [kG] potrzebna do całkowitego spalenia 1 kG paliwa, tzw. stała stechiometryczna paliwa, [kO/kG] ; LO można określić znając skład elementarny paliwa wg zależności: LO 0,043 (2,66 . C + 8 . — 02) [kG/kG], gdzie: C, 1-12, 02 — procentowa (podział masowy) zawartość pierwiastków: węgla, wodoru i tlenu w paliwie (skład elementarny).
Niekiedy podawana jest zależność do określenia LO w molach powietrza na 1 kG paliwa, wyrażona odmiennym wzorem liczbowym, W literaturze angielskiej występuje niemal z reguły zamiast współczynnika składu mieszanki stosunek ciężarowy ilości powietrza i paliwa w niej zawartych (air-fuel ratio). Stosunek ten określa jednoznacznie skład mieszanki jedynie w przypadku podania składu elementarnego paliwa lub jego stałej stechiometrycznej. [przypisy: Profesjonalna wymiana części w samochodzie, Części samochodowe zamienne, a oryginalne, wzorcowanie mierników ]

Zawartość węgla i wodoru w czystej benzynie nie zawierającej domieszek innych paliw można określić wg empirycznych zależności: C 74,7 + 15,6 70/0 oraz Ho 25,3 — 15,6 70/0, gdzie: y — ciężar właściwy benzyny [kG/dcm3]. Silniki o zapłonie iskrowym mogą być zasilane różnymi gatunkami paliwa, jak: benzyna pochodząca z przeróbki rozmaitych rodzajów ropy naftowej, benzyna syntetyczna oraz mieszaniny benzyny z benzolem (tzw. mieszanka BB) lub z benzolem i alkoholem (BAB). Wspomniane gatunki paliwa różnią się własnościami fizycznymi i chemicznymi oraz mają różne wartości opalowe. Jednak biorąc praktycznie moc silnika nie zależy od rodzaju stosowanego paliwa, pod warunkiem, że spala się ono prawidłowo we wnętrzu cylindrów. Wynika to stąd, że wartość opałowa mieszanki dla danego współczynnika jej składu (np. dla 1) jest prawie jednakowa dla wszystkich wymienionych gatunków paliwa.

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: Części samochodowe zamienne, a oryginalne Profesjonalna wymiana części w samochodzie wzorcowanie mierników