Rodzaje spalania

Ze względu na szybkość spalania rozróżnia się:
— spalanie zwykle (prawidłowe); szybkość spalania 10. . .50 m/sek, zależnie od stopnia sprężania i zawirowania mieszanki,
— spalanie stukowe; szybkość spalania kilkaset km/sek,
— spalanie detonacyjne; szybkość spalania 1500, , 2800 m/sek.
Nieprawidłowości spalania mieszanki. Spaliny w cylindrze Silnika mają znacznie wyższą temperaturę od niespalonej jeszcze części mieszanki, która ulega od nich ogrzaniu i jednocześnie sprężaniu. W określonych warunkach mogą w niespalonej jeszcze mieszance powstawać miejscowe ośrodki zapłonu, od których rozpoczyna się spalanie, jeszcze przed dojściem do nich głównego frontu płomienia wywołanego przez Świecę zapłonowa. Prędkość rozprzestrzeniania się nowych frontów płomienia jest znacznie większa niż frontu pierwotnego. Spalanie takie nosi nazwę stukowego, ponieważ jego Objawem zewnętrznym jest metaliczne stukanie w wyniku uderzania fal ciśnienia o ścianki komory spalania.
Rozchodząca się fala ciśnienia może w sprzyjających okolicznościach (wysoka temperatura i ciśnienie niespalonej jeszcze mieszanki) powodować powstawanie nowych ośrodków zapłonu. Występuje wówczas spalanie detonacyjne, przy którym prędkość rozchodzenia sie frontów płomienia zrównuje się z prędkością rozchodzenia się fal ciśnienia. Przebieg Spalania mieszanki jest wówczas zbliżony do wybuchu materiału kruszącego, Detonacji ulega zazwyczaj tylko część mieszanki znajdującej się w miejscach najbardziej oddalonych od świecy zapłonowej, a przy tym słabo chłodzonych. [hasła pokrewne: Profesjonalna wymiana części w samochodzie, Części samochodowe zamienne, a oryginalne, wzorcowanie mierników ]
Spalanie stukowe, a zwłaszcza detonacyjne, jest bardzo szkodliwe dla silnika. Bardzo duże ciśnienie spalania, gwałtownie narastające i występujące często jeszcze przed wykonaniem przez tłok zwrotu zewnętrznego, wydatnie przyspiesza zużycie części układu korbowego. Podczas spalania detonacyjnego następuje przeistaczanie węglowodorów i częściowa dysocjacja produktów spalania, co sprzyja potęgowaniu się zjawisk dopalania i przedłuża utrzymywanie sie dość wysokich temperatur we wnętrzu cylindra, a więc i przegrzewaniu części silnika (denka tłoka, zaworu wydechowego i in.) oraz dymieniu silnika (zawartość sadzy w spalinach).
Wtórnym skutkiem przegrzewania się silnika w wyniku spalania detonacyjnego są samozapłony mieszanki. Dla tego też często te dwa zupełnie różne zjawiska są błędnie utożsamiane.
Liczba oktanowa paliwa jest to wskaźnik często umowny, będący miernikiem odporności paliwa na spalanie detonacyjne. Obok liczby oktanowej paliwa podaje się zwykle metodę jej określenia, ponieważ różne gatunki paliwa o takich samych liczbach oktanowych, lecz określanych rozmaitymi metodami mają często różną odporność na spalanie detonacyjne. Czym większa jest liczba oktanowa paliwa, tym większą ma ono odporność na spalanie detonacyjne. Liczba oktanowa odpowiada procentowej zawartości izooktanu (węglowodoru bardzo odpornego na spalanie detonacyjne) w mieszaninie z heptanem (węglowodór bardzo podatny na spalanie detonacyjne), zaczynającej spalać się detonacyjnie w identycznych warunkach jak określone paliwo. Do wyznaczania liczby Oktanowej używane Są specjalne silniki o zmienianych stopniach sprężania.

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: Części samochodowe zamienne, a oryginalne Profesjonalna wymiana części w samochodzie wzorcowanie mierników