Samochody od A do Z

Charakterystycznymi wielkościami zarysu cylindra są: maksymalny kąt przyporu (p max), stopień sprężania teoretyczny i praktyczny (et i er), powierzchnia skokowa (Fs).
Kątem przyporu pomiędzy zarysem uszczelnienia promieniowego i gładzią cylindra jest kąt pomiędzy normalną do bieżni cylindra w punkcie styczności uszczelnienia i osią symetrii tłoka. Wartość kąta max nie przekracza 300 ze względu na warunki pracy uszczelnienia,
Stopień sprężania, teoretyczny, jest to stosunek największej powierzchni przekroju pomiędzy zarysem tłoka i cylindra (pomiędzy dwoma wierzchołkami tłoka) do powierzchni najmniejszej, zakładając przy tym zgodnie z rzeczywistością, że obrys tłoka stanowi krzywa nie przecinająca w żadnym położeniu zarysu cylindra, będąca obwiednią linii prostych łączących wierzchołki tłoka w poszczególnych jego położeniach.
Komora jest podzielona na dwie równe części, gdy tłok znajduje się w zwrotnym położeniu minimalnej objętości (ZPmin). Uzyskiwany przy tym teoretyczny stopień sprężania ma nieco zbyt dużą wartość nawet w porównaniu z silnikami o zapłonie samoczynnym. Dlatego też w praktyce stosuje się wgłębienia W „bokach” tłoka, które zwiększają minimalną objętość sprężania, a przez to obniżają stopień spreżania. Wgłębienie takie łączy również obie wymienione części komory sprężania.
Powierzchnią skokową nazwano różnicę maksymalnej i minimalnej powierzchni przekroju pomiędzy zarysem Cylindra i tłoka, dla jednej komory. Objętość skokowa równa jest iloczynowi powierzchni skokowej (Fs) i „grubości” tłoka (B).
Zarys tłoka i cylindra. W praktyce najwygodniej jest charakteryzować zarys tłoka i cylindra za pomocą nastepujących parametrów: R + e; R/e; max; Et; er oraz Fs, gdzie: e — promień wykorbienia (mimośród). [podobne: toyota pewne auto pl, carsed otomoto, toyota okęcie ]
Wzajemne zależności pomiędzy wymienionymi wielkościami można ująć w postaci nomogramu. Nomogram zasadniczych wymiarów silnika WANREL, model KKM pozwala na łatwe i szybkie obliczanie wielkości dotyczacych współpracujących elementów. Dokładne wyznaczenie powierzchni skokowej wymaga sporządzenia rysunków tłoka i cylindra i splanimetrowania odpowiednich powierzchni, gdyż wspomniany nomogram sporządzono dla n; 0, Przy dobieraniu stosunku należy pamiętać, że dla jego wartości poniżej 9 epitrochoida uzyskuje dwa siodła leżące na jej malej osi. Ze zwiększaniem stosunku Rile siodła te staja się coraz płytsze i dla R/e> 9 znikają. Krzywa zbliża się wówczas do elipsy. Przy przechodzeniu uszczelnień promieniowych przez te siodła występują siły odrywające je od gładzi cylindra.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.